[ سوره القارعة ( 101 ) : آيات 1 تا 11 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الْقارِعَةُ ( 1 ) مَا الْقارِعَةُ ( 2 ) وَ ما أَدْراكَ مَا الْقارِعَةُ ( 3 ) يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ ( 4 ) وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ ( 5 ) فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ ( 6 ) فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ ( 7 ) وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ ( 8 ) فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ ( 9 ) وَ ما أَدْراكَ ما هِيَهْ ( 10 ) نارٌ حامِيَةٌ ( 11 ) ترجمه : بنام خداوند بخشاينده مهربان ( 1 ) روز كوبنده ( مراد روز قيامت است كه دلها بهول و هراس كوبيده مىشود ) ( 2 ) كوبنده چيست ؟ ( 3 ) تو را چه چيز دانا كرد ( تا بدانى ) كه كوبنده چيست ؟ ( 4 ) روزى كه مردم از شدّت رستاخيز ، مانند پروانه‌ها پراكنده باشند . ( 5 ) و كوه‌ها ( از هول آن روز ) چون پشم رنگين حلّاجى شده بگردد ( 6 ) و امّا هر كه وزنهاى اعمال او ( به كارهاى شايسته ) گران و سنگين آيد ( 7 ) او در زندگى پسنديده است ( 8 ) و امّا هر كه سنجش كردار او ( از حسنات ) سبك باشد ( 9 ) پس جاى او هاويه است ( 10 ) و چه چيز تو را دانا گردانيد كه هاويه چيست ( 11 ) آن آتشى است در غايت گرمى .